In
een potige wedstrijd tussen Kroatië en Argentinië kon Messi niet overwinnen.
Tot deze conclusie kom ik na een spektakelrijke wedstrijd tussen de twee
landen. Het werd 3-0, wat een beetje overdreven is na een wedstrijd waarbij de
foutenlast veel te hoog lag. De 3-0 werd overigens gescoord op een manier die ‘messiaans’
te noemen is. Uitgetikt in een soort van driehoek waarin de structuur van de tegenstander
verdwijnt. Wat deed Messi dan op het einde van de wedstrijd? Hij wisselde geen truitje met de Kroaten, nee,
hij ging simpelweg naar de catacomben om even te verdwijnen van het
voetbaltoneel. Zijn blik stond op onweer, maar hij bleef Messi. Dat zegt voldoende.
vrijdag 22 juni 2018
als een speler
Het
park strekt zich als een kleurrijk tapijt voor me uit. Er is een zonrijke zoom
en en een schaduwrijke kant. Dit doet me denken aan een voetbalveld waar die
scheidingslijn perfect kan samenlopen met een middellijn of een ingebeelde
rechte op het veld. Het is de plaats waar een steekpass gegeven kan worden. Ik
zal niet lyrisch doen over het voetbalspel, want voetbal is soms ook een beetje
sterven.
woensdag 20 juni 2018
dinsdag 19 juni 2018
donderdag 14 juni 2018
woensdag 13 juni 2018
blackbird
de merel kijkt toe hoe ik een foto neem
er is een park met zoveel licht
's avonds bij het verdwijnen
zingt hij nog een lied
hij is wellicht trots
op dat ene oogcontact
de dichter jij en ik
donderdag 7 juni 2018
zondag 20 mei 2018
voetbal ja ja
Tijdens deze week kon ik kijken
naar de finale van de Europa League. Atlético Madrid speelde tegen Olympique
Marseille. Rood -wit tegen blauw-wit. De typische speelstijl van Atlético kwam
duidelijk tot uiting, veel verdedigingswerk dus.
Uiteindelijk had de spits Antoine
Griezmann niet veel nodig om twee goals te maken. In de krant sprak men over een
doorwinterde knokploeg wanneer het over Atlético ging. Ik moet echter bekennen
dat ik niet zoveel grote fouten zag. Uiteindelijk bracht Gabi de 0-3 op het scorebord. Atlético is een verdiende overwinnaar in deze Europese 'interclubwedstrijd' op het ei zo na hoogste schavot.
Ik vond ook het commentaar van
Filip Joos zeer goed. Hij vertelt over de geschiedenis van de club, over de
spelers en ondertussen legt hij haarfijn uit hoe het spel in elkaar zit. Gert
Verheyen is eveneens subliem in zijn analyses. Op naar een nieuw seizoen...
Abonneren op:
Reacties (Atom)










